همان بود كه در روى زمين براى چهار پايان روئيده شده بود ، نه زنى داشت كه او را مبتلا كند ، و نه فرزندى كه او را اندوهگين سازد ، و نه مالى كه او را از خدا باز دارد . و طمع از غير خدا نداشت كه خود را خوار سازد ، هميشه پياده راه ميرفت ، و كارهاى خويش را خود انجام ميداد . . ، مرحوم ديلمى در كتاب « ارشاد القلوب » در بارهء پيروى كردن از زندگى انبياء عليهم السّلام نقل كرده تا آنجا كه فرمود : امّا ابراهيم عليه السّلام كه شيخ پيامبران بود ، و دو هزار و پانصد سال در دنيا زندگى كرد ولى خانه و سايه بانى براى خود درست نكرد چون روز مىكرد ميگفت بشب نميرسم ، و چون شب ميشد مىفرمود : بصبح نخواهم رسيد ، لباس خشن بتن مىكرد و خوراكش نان جوين بود . و امّا يحيى بن زكريّا عليهما السّلام ، لباسش از ليف خرما و خوراك وى برگ درختان بود . و امّا سليمان عليه السّلام با آن همه ملك و دارائى كه داشت لباس خشن در بر مىنمود ، و چون شب فرا ميرسيد دستها را بر گردن خود مىبست و با اين حال تا صبح گريه مىكرد ، و از ليف خرما زنبيل درست نموده و از قيمت آن براى خود غذا تهيّه مينمود » . خلاصه ، احاديث در اين باره بسيار است و در حديث مستفيض وارد شده : أحسن السّنن سنّة الأنبياء بهترين روشهاى زندگى همانا روش زندگى انبياء عليهم السّلام مىباشد . بويژه سنن و آداب رسول خدا صلَّى الله عليه و آله كه خاتم پيامبران بوده و روش زندگى وى آخرين برنامه زندگى صحيح بشرى است كه از جانب پروردگار احديت به روى بشر باز شده است . و در حديث آمده ، خير السنن سنة محمّد صلَّى الله عليه و آله يعنى در ميان سنن پيامبران بهترين آنها ، همانا آداب و سنن زندگى پيامبر اسلام مىباشد .